تبلیغات
کتابخانه مرکزی دارالعلوم زاهدان - کودک و تلویزیون
 
کتابخانه مرکزی دارالعلوم زاهدان
انیس کنج تنهایی کتاب است / فروغ صبح دانایی کتاب است .
درباره وبلاگ


شناساندن تاریخ و فرهنگ اصیل اسلامی و حفظ ارزشها و باورهای دینی به نسل حاضر و آینده جامعه اسلامی جهت حفظ هویت و رشد غرور دینی و باورهای مذهبی امری مسلم و ضروری است . کتابخانه ها مسئول گردآوری ، حفاظت و سازماندهی منابع لازم در راستای شناسایی تاریخ ، فرهنگ و آداب و رسوم اسلامی می باشند. کتابخانه مرکزی دارالعلوم زاهدان نیز در این راستا با فراهم آوری 50000 جلد کتاب توانسته است گامی کوچک در جهت رشد و تعالی فرهنگ دینی و حراست از گنجینه های اندیشمندان بردارد. اما انفجار اطلاعات همراه با تکامل سریع تکنولوژی و فزونی بیش از انتظار نشریات در دهه های اخیر بسیاری از کتابخانه های بزرگ دنیا را از فراهم آوری تمام نشریات عاجز نموده است . کتابخانه مرکزی دارالعلوم زاهدان نیز از این قاعده مستثنی نمی باشد .از این رو امیدمان بر آن است تا اندیشمندان ، کتابدوستان ، ناشران و مولفان ارجمند بذل عنایتی نموده با همتی خداپسندانه و عزمی راسخ با اهدای کتاب در جهت ارتقای سطح کمی و کیفی مجموعه کتابهای کتابخانه مرکزی دارالعلوم ، ما را یاری نمایند. و من الله توفیق

مدیر وبلاگ : مسعود عبادی
نویسندگان
چهارشنبه 7 آبان 1393 :: نویسنده : مسعود عبادی
این مقاله در شماره 52 - 53 ندای اسلام منتشر شده است.
 
تربیت و خانواده

این بحث‌ها كه «حكم شرعی تلویزیون چیست؟ آیا تصویرهایی كه در آن نشان داده می‌شود، حكم همان عكس‌ها و تصاویری را دارد كه ساختن و نگاه كردن آنها گناه است؟ آیا می‌توان از تلویزیون به‌عنوان یك رسانه استفاده كرد یا خیر؟» بحث‌هایی است كه بسیاری از علمای بزرگوار در خصوص آن مطالبی گفته و نوشته‌اند. ما به این مسائل نمی‌پردازیم. آنچه در این‌جا می‌خواهیم با خانواده‌ها در میان بگذاریم، این است كه تماشای برنامه‌های تلویزیون در تعلیم و تربیت كودكان و فرزندان چه اثراتی دارد. بسیاری از خانواده‌ها فوایدی را برای تلویزیون برمی‌شمارند؛ از جمله این‌كه كودكان را سرگرم می‌كند، به آنان آموزش می‌دهد و... ازاین‌رو بر آن شدیم كه هم فواید و هم مضرات تماشای تلویزیون برای كودكان را برشماریم.

 

فوایدی كه برای تلویزیون ذكر می‌شود

1. مشغول كردن كودكان و سرگرم نگهداشتن آنان. 2. بالا بردن سطح معلومات و این‌كه كودكان را با اجتماع و برنامه‌های اجتماعی آشنا می‌سازد. 3. ادبیات كودكان رشد می‌كند و تعبیرهای خوبی را به آنها آموزش می‌دهد. 4.‌ تلویزیون مدرسه‌ای فرهنگی و تربیتی است كه بسیاری از كمبودهای مدرسه و خانواده و محیط را جبران می‌كند. 5. نیروهای تخیلی و عقلی كودكان را افزایش می‌دهد و كودكان را به فكر و تخیّل وادار می‌نماید و ... .

مضرات تلویزیون برای كودكان از دیدگاه برخی از علمای اسلام

اینك بعد از ذكر فواید، مناسب است كه ضررهای تماشای تلویزیون را بررسی نموده و بعد از مقایسة فواید و مضرات به قضاوت بنشینیم و تصمیم بگیریم.

محمّد عبدالعظیم مرسی در كتابش «الطفل المسلم بین منافع التلفیزیون و مضاره» آثار سوء و زیانبار تلویزیون را برای كودكان چنین برشمرده است:

1. تأثیر سوء برنامه‌های خشونت‌‌آمیز بر كودكان. 2. شواهد و مدارك متعددی یافت می‌شود مبنی بر این‌كه كودكان صرفاً بنابر مشاهدة فیلم‌های تلویزیونی به یك‌سری

حركات نامناسب و گناه دست زده‌اند. 3. عزلت  و گوشه‌گیری كودكان در داخل خانواده.

آقای مرسی می‌گوید: از مشكلاتی كه زاییدة تلویزیون است یكی این است كه افراد خانواده را از یكدیگر جدا می‌سازد و سبب عزلت جسمی و فكری افراد در داخل خانواده می‌گردد.

همین نویسنده به نقل از عبدالرحمن شیبلی می‌گوید: ویدیو در این خصوص نقش اساسی دارد. این پدیده در خانواده‌های مرفه كه هر یكی دارای تلویزیون مخصوص و اتاق مخصوص است، بیشتر مشاهده است.

4. بی‌علاقه نمودن به سایر فعالیت‌های مفید و زنده در خارج از تلویزیون.

آقای مرسی در توضیح این مطلب به نقل از كتاب «الاثار النفسیه و الاجتماعیه للتلفیزیون» چنین می‌گوید: تلویزیون انسان را از بسیاری از برنامه‌های مفید مانند مطالعه، نوشتن،‌ ورزش و غیره باز می‌دارد و بی‌علاقه می‌كند. برنامه‌های تلویزیونی كودك را چنان شیفتة خود می‌كنند كه مانند یك جماد در مقابل تلویزیون بی‌حركت می‌ماند و مانند یك قطعه ابر هر چه را می‌بیند، می‌مكد و در درون خود جذب می‌نماید. همچنین تلویزیون در انسان شوق تفرج و تماشا كردن را ایجاد نموده، نسبت به بحث و تحقیق و عمل و فعالیت بی‌رغبت می‌سازد.

 

گزارش مجله یونسكو

از گزارشی كه مجله «یونسكو» منتشر كرده است، چنین نتیجه‌گیری می‌كند كه معلومات فراوانی كه رسانه‌های خبری مهیا می‌كنند، قدرت تفكر و خلاقیت را در كودكان معطل می‌سازند، طوری‌كه كودكان قربانی برنامه‌های تلویزیون و مجلات فكاهی شده‌اند و بیش از دیگران متحمل ضرر می‌گردند.

علامه عبدالله ناصح علوان نویسندة كتاب «تربیت الاولاد» نیز در كتاب «حكم الاسلامی فی وسایل الاعلام» درباره مضرات تلویزیون مطالب مشابه و مفیدی نوشته است.

 

خبرگان غرب چه می‌گویند

برای بررسی ضررها و فواید یك پدیده كافی است كه ما از دیدگاه شرع و عقل سلیم سخن بگوییم، اما به جهت این‌كه غرب‌زدگی در اشكال مختلف در جامعة ما ریشه دوانیده و بعضی از روشنفكران و تحصیل‌كردگان دانسته یا نادانسته تحت تأثیر تحقیقات دانشمندان غرب واقع می‌شوند، لذا مناسب دانستیم در خصوص آثار زیانبار تلویزیون از نظریات بعضی از دانشمندان واقع‌بین غرب، آگاه شویم. اغلب غربی‌ها گرچه به گناه و ثواب چنان‌كه در اسلام است اعتقاد ندارند، اما به‌هرحال آنها دربارة عواقب اجتماعی، سیاسی، بهداشتی، فرهنگی و اقتصادی هر پدیده‌ای فكر می‌كنند.

آقایان كارل پوپر و جان كندری می‌گویند: تلویزیون هیچ‌گونه كنجكاوی واقعی را به منصّة ظهور نمی‌رساند و اغلب برای بچه‌هایی كه زیاد آن را تماشا می‌كنند، زیان و آسیب به‌بار می‌آورد. داستان‌هایی كه تلویزیون به نمایش می‌گذارد، انسجام ندارند و زمانی را كه كودكان صرف مشاهده این داستان‌های تصویری می‌كنند، آنان را از خواندن باز می‌دارد. می‌توان گفت كه امروزه كودكان، خود را در دست دایه و خدمتكار بی‌وفایی می‌بینند كه به آنها داستان‌های بی‌سروتهی تحویل می‌دهد كه شخصیت این داستان‌ها افراد بی‌ثباتی هستند.

این نویسندگان اضافه می‌كنند: كسی طرفدار حذف تلویزیون از زندگی نیست، بااین‌حال موافق این واقعیت كه خیلی كم احتمال دارد تلویزیون برای كودكان یك محیط مساعد ایجاد ‌كند، نیز هست، ولی مهم این است: به بچه‌ها بگوییم كه تلویزیون یك منبع قابل اطمینان برای آنان در مورد دنیای خارج نیست، چیزی كه برای بچه‌ها ضرورت دارد، بیشتر تجربیات شخصی است تا راهنمایی از تلویزیون با برنامه‌های امروز آن. 1

روانشناس معروف دكتر توماس لیكونا كتاب مفیدی دربارة تربیت فرزندان نوشته ‌است كه فصل شانزدهم آن را تحت عنوان «تلویزیون معلم اخلاق» به بحث دربارة اثرات تلویزیون اختصاص داده است، اینك چند اقتباس از آن را برای خوانندگان نقل می‌كنیم. لیكونا می‌گوید:

مطمئناً هیچ اختراعی در قرن بیستم به اندازة تلویزیون روی مردم تأثیر نگذاشته است، از همه اینها جدی‌تر، بی‌آنكه بدانیم تلویزیون را به‌جای معلم اخلاق فرزندانمان قرار داده‌ایم، كودكان دبستانی به‌طور متوسط هفته‌ای 30 ساعت برنامه‌های تلویزیونی را تماشا می‌كنند. بعضی از برنامه‌های تلویزیونی چنان بر روحیة دانش‌آموزان تأثیر می‌گذارند كه روز اول هفته، تقریباً همه به‌جای درس از برنامة مورد نظر حرف می‌زنند. لیكونا پس از بحث و بررسی تمام برنامه‌ها و ضمن اشاره به‌خوبی بعضی از آنان به صراحت می‌گوید: بزرگترها بی‌اطلاعند؛ بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی و به‌خصوص برنامه‌های فكاهی، زندگی پدر و مادر و كودكان را به طرز مسخره‌ای به نمایش می‌گذارد. در اغلب فیلم‌ها، حتی اگر پدر و مادر به حماقت متهم نشوند، انسان‌های كم‌فكر، ساده‌ لوح، نژادپرست، خودخواه و خودمحور معرفی می‌شوند، بااین‌اوصاف چگونه می‌توان انتظار داشت كودك، بزرگترها را منبع عقل و خرد بداند؟

دكتر لیكونا به استناد مطالعه در بنیاد رشد كودك نیویورك می‌نویسد: بچه‌هایی كه بیشتر از سایرین تلویزیون تماشا می‌كنند، از اضطراب و بیم و هراس بیشتری رنج می‌برند.

دكتر لیكونا راجع به این اشكال كه بعضی خانواده‌ها مدعی هستند و می‌گویند ما مواظبت می‌كنیم كه بچه‌های ما تنها برنامه‌های خوب را تماشا كنند و حتی هنگام پخش آگهی‌های تجاری تلویزیون را خاموش می‌كنیم، به نقل از ماری وین (Mare Winn) می‌گوید: مسئله تنها بر سر انتخاب برنامه نیست، خود تماشا كردن هم مسئله است،‌ چرا؟ برای اینكه وقتی بچه‌ها تلویزیون تماشا می‌كنند كار دیگری نمی‌كنند،‌ نه كتاب می‌خوانند و نه مطالعه می‌كنند، به‌جای بازی با دوستان و انجام كارهای مفید، وقت خود را در برابر صفحة تلویزیون تباه می‌كنند. به كاری مفید سرگرم نیستند،‌ حرفی یاد نمی‌گیرند با خانواده صرفِ وقت نمی‌كنند،‌ و حال آنكه هریك از این فعالیت‌ها برای رشد و پرورش كودك نقش مهمی دارد.

دكتر توماس لیكونا نظریة یوری برون فن برنر، متخصص امور خانواده در دانشگاه كورنل را دربارة نقش تلویزیون در زندگی خانوادگی چنین نقل كرده است: تلویزیون مانند جادوگر عهد قدیم، قدرت حركت و تكلم را گرفته، زندگی را به مجسمه ساكتی مبدل می‌سازد، خطر تلویزیون این نیست كه رفتارهای به‌خصوص ایجاد می‌كند، مشكل اینجاست كه مانع رفتارهای مفید می‌گردد.

 

جایگزین تلویزیون

دكتر لیكونا معتقد است كه بر پدر و مادر لازم نیست با توجه به مضرات تلویزیون، دموكراسی را رعایت كنند و پیرو اكثریت باشند، بلكه باید فكری برای محدودیت یا ممنوعیت تلویزیون در خانواده بردارند و برنامه‌های مناسب دیگری را جایگزین نمایند. او معتقد است كه حداكثر زمان مجاز تماشای تلویزیون برای دانش‌آموزان كلاس اول و دوم دبستان نیم ساعت و برای دانش‌آموزان كلاس سوم به بالا یك ساعت است. این نویسنده به‌عنوان جایگزین تلویزیون برنامه‌های متعددی را پیشنهاد كرده و می‌گوید، به‌جای تماشای تلویزیون: 1. دسته‌جمعی یا تنها كتاب بخوانید. 2. ورزش كنید. 3. دركارهای خانه به مادرتان كمك كنید. 4. دوست خود را به خانه دعوت كنید یا به خانة آنها بروید. 5. به یكی از همسایه‌ها كمك كنید. 6. تكالیف مدرسه را انجام دهید. 7. به رادیو یا نوار كاست گوش دهید. 8. كارهای ناتمام را تمام كنید. 9.‌ به تفریحات دسته‌جمعی بپردازید. 10. كاردستی درست كنید. 11ـ به‌جایی بروید كه قبلاً نرفته‌اید. 12ـ از یك بیمار عیادت كنید. 13ـ به یكی از دوستان و یا اقوامتان نامه بنویسید و غیره...

توماس لیكونا در آخر، گفتة یك مادر غربی را چنین نقل كرده است: وقتی به یكی از دوستانم گفتم كه ما اصولاً برنامه‌های تلویزیون را تماشا نمی‌كنیم، باور نمی‌كرد. با حیرت پرسید: مگر ممكن است؟ پس بچه‌ها چه می‌كنند؟ حتماً به‌طور دایم در جنگ و دعوا هستید؟ به او گفتم: نه، برعكس خیلی هم آرا‌م‌ترند، جنگ و دعوای چندانی هم نداریم، بحث این‌كه كسی چه برنامه‌ای تماشا كند، هم وجود ندارد، از شر صدای دایم تلویزیون هم راحت هستیم، باور نمی‌كنی چقدر راحت شده‌ایم.2

 

گزارشی از آلمان

آری همین خطرات، امروز خبرگان مهد تمدن غرب را نگران كرده است، اینك چند جمله از گزارش روزنامة كیهان  را برای خوانندگان گرامی درج می‌كنیم:

آلمانی‌ها از اثرات تماشای تلویزیون نگرانند، هر آلمانی به‌طور متوسط ده سال از عمر خود را برای تماشای تلویزیون صرف می‌كند و بیم آن می‌رود كه تلویزیون جای تربیت صحیح را كه همچون اكسیژن برای كودكان و نوجوانان حیاتی است، بگیرد.

برنهاد اشتیره، مسئول طب جوانان ایالت هسن آلمان اخیراً ضمن هشدار نسبت به مضرات تلویزیون بر كودكان گفت: عدم تمركز حواس، برانگیختگی، هیجان بی‌اندازه و فعالیت بیش از حد طبیعی كودك و نیز خشم و بدرفتاری از جمله پیامدهای منفی تلویزیون بر سلامتی كودكان و جوانان است. اشتیره كه متخصص كودكان است افزود: پس از كانون خانواده، تلویزیون بیشترین تأثیر را در رشد و توسعة جوانان می‌گذارد، متأسفانه در 99 درصد خانواده‌ها، تلویزیون عامل تعیین‌كننده در تربیت جوانان است.3

 

در اروپا و آمریكا چه خبر است؟

روزنامة صبح‌ خانواده گزارشی تحت عنوان «تلویزیون انسان را مسخ و جوامع را تخریب می‌كند» چاپ كرده كه خلاصه آن به خوانندگان تقدیم می‌شود:

مخالفت با تأثیرات نامناسب تلویزیون اندك اندك در كشورهای اروپایی و آمریكایی به یك نهضت گسترده و فراگیر تبدیل می‌شود،‌ در آمریكا یكی از منتقدان اجتماعی به نام جرج گرنبر كه نهضت «زیستبوم فرهنگی» را به‌راه انداخته است، از تلویزیون به‌عنوان ابزار تحكیم «فاشیسم» یاد می‌كند. كورت وونه گات، رمان‌ نویس سرشناس نیز نهضتی را برای نجات آمریكاییان از ابتذال تلویزیون برپا كرده و با اعلام یك هفته خاموش كردن تلویزیون‌ها، موفق شد در سال گذشته چهار میلیون آمریكایی را ترغیب كند كه به مدت یك هفته تمام از تماشای تلویزیون به‌طور كامل خودداری كنند. روشنفكرانی كه در گذشته مدافع بهره‌گیری از تلویزیون بودند، اكنون با این واقعیت تلخ روبه‌رو شده‌اند كه تلویزیون به‌صورت ابزار بیگانه‌سازی و فاصله‌اندازی درآمده است و مردان و زنان را به سطح عروسك‌های فاقد اندیشه تقلیل می‌دهد.

در انگلیس دو جریان عمده بر ضد تلویزیون رشد كرده است. جریان اول كه در مقیاس كوچكی فعالیت می‌كند، در سال 1977 در بریستول آغاز شد، و از تلویزیون به‌عنوان مادة مخدری یاد كرد كه با متصل كردن دوشاخ آن به برق، وارد بدن می‌شود و تأثیرات نامطلوب خود را آشكار می‌سازد.

جریان دوم كه ابعاد گسترده‌تری دارد، فعالیت خود را با استفاده از اینترنت و انتشار كتاب‌های مؤثر دنبال می‌كند، تازه‌ترین كتاب این گروه با عنوان «زندگی كن» با استقبال سریع خوانندگان روبه‌رو شده است.

سال گذشته روانشناسی به نام اولیوجیمز در یك تحقیق گسترده در خصوص عوارض اجتماعی و فردی تلویزیون به این نتیجه رسید كه این رسانه نقش بسیار مؤثری در مقایسه‌های نابه‌جایی كه افراد میان خود و دیگران انجام می‌دهند، بازی می‌كند و از این رهگذر نوعی روحیه بیزاری از خود و حقیر شمردن خویشتن، و دیگر خواست‌های غیر واقع‌بینانه و آرزو‌های دور و دراز غیر واقعی را در اشخاص رشد می‌دهد.4

 

تلویزیون و بهداشت

پرفسور سید شمیم‌احمد باروی، استاد دانشگاه متهلا در بهنگه‌بهار هند،‌ كتابی دربارة تلویزیون نوشته و مضرات تلویزیون را از نظر علمی و بهداشتی مورد بحث قرار داده است،‌ او می‌نویسد: تماشای تلویزیون  باعث ضعف بینایی می‌گردد، تلویزیون‌های رنگی بیشتر مضر هستند،‌ تلویزیون بر قوة شنوایی اثر می‌گذارد،‌ آلودگی صوتی ایجاد می‌‌كند،‌ و اعصاب را متأثر می‌سازد. در نتیجة بی‌حركت ماندن هنگام تماشای تلویزیون بدن انسان سست و بی‌حال می‌شود، پیری زودرس پدید می‌آید، باعث امراض قلب می‌گردد، بر روح و روان كودكان و نوجوانان تأثیر منفی می‌گذارد، باعث خواب‌های وحشتناك می‌گردد،‌ اما دیدن مناظر خلاف عفت، صحت و سلامتی نوجوانان را به خطر می‌اندازد و آنان را به پرتگاه هلاكت سوق می‌دهد.5

 

شما چه می‌گویید؟

خوانندگان، والدین و مربیان گرامی! اكنون با توجه به مطالب بالا به سؤالات زیر فكر كنید:

1. آیا ‌فواید تلویزیون بیشتر است یا مضرات آن؟

2. آیا فكر كرده‌اید كه تماشای تلویزیون باعث افت تحصیلی فرزندان دانش‌آموز شما شده است؟

3.‌ آیا باور می‌كنید با برنامه‌های تلویزیون، كسانی را در خانة خود جای داده‌اید كه تماس و گفتگوی‌شان را برای فرزندانتان مضر می‌دانید و حاضر نیستید فرزندانتان از عقاید، اخلاق و رفتار آنها اثر بپذیرند؟ و همین‌ها دارند به وسیلة تلویزیون هرطوركه دلشان بخواهد عقاید و افكار و اخلاق خود را به فرزندان دختر و پسر شما تزریق و تلقین می‌كنند؟

4. آیا قبول دارید كه برنامه‌های گوناگون تلویزیونی اثرات تربیتی شما را خنثی می‌كند و زحمت‌های شما در تربیت فرزندان را به هدر می‌دهد؟

5. اگر شما مدعی هستید كه فقط اخبار گوش می‌كنید و برنامه‌های مفید را نگاه می‌كنید، آیا مطمئن هستید فرزندانتان در غیاب شما مثل شما عمل می‌كنند و به توصیة شما پایبند می‌شوند؟

6. مادران گرامی آیا تأیید می‌كنید، وقتی شما هنگام كارهای خانه كودكان را سرگرم تماشای تلویزیون می‌كنید، گویی دل و دماغ معصوم و خالی آنان را به قهرمانان برنامه‌ها تحویل می‌دهید تا اثرات آنها را بمكند و در درون خود جذب نمایند؟ آیا ندیده‌اید كه گاهی كودكانتان مانند آنها عمل می‌كنند و ادای‌شان را درمی‌آورند؟

7. جوانان عزیز آیا تلویزیون باعث نشده كه شما به‌قدری به تماشای آن مشغول شوید كه نماز جماعت‌ از شما فوت شود و از تلاوت قرآن، یاد الله و مطالعة كتاب‌های مفید محروم شوید؟

8. شما ای برادر و خواهر مسلمان! آیا این واقعیت را قبول می‌كنید كه هرگاه در بازار یا جایی دیگر از كنار یك زن و یا مرد نامحرم گذر می‌كنید نگاه‌تان را پایین می‌اندازید و با او روبه‌رو نمی‌شوید و به تماشای او نمی‌پردازید، اما متأسفانه تصویر متحرك او را بارها نگاه می‌كنید و به‌سوی او خیره می‌شوید و از دیدنش لذت می‌برید، آیا این گناه نیست؟

 

یك اشكال و پاسخ آن

بعضی می‌گویند: اگر ما بچه‌های خود را با مشاهده تلویزیون سرگرم نكنیم و یا برای آنها محدودیت ایجاد كنیم، آنها یا به بازار یا به خانه‌های همسایگان می‌روند و باعث زحمت می‌گردند، در جواب این افراد باید گفت: چرا شما وقتی از باران فرار می‌كنید، باید حتماً زیر ناودان بایستید؟ چرا شما برنامه‌های مفید تربیتی راه نمی‌اندازید؟ آیا شما حتماً باید یك كار نامناسب و بد را جایگزین كار نامناسب دیگری بكنید؟

امیدوارم همه ما فكری برای اصلاح جامعه و نسل آینده برداریم و این فرمان حق تعالی را همواره مدنظر داشته باشیم: «إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولاً»؛ بى‌گمان گوش و چشم و دل، هر یك از اینها از آن باز خواست خواهند شد.(اسراء:36)

 

* برگرفته از كتاب تربیت و اصلاح فرزندان، تألیف: مولانا محمّدقاسم بنی‌کمال(قاسمی).

منابع:

1. تلویزیون خطری برای دموكراسی، تألیف كارل پوپر و جان كندری:39ـ51.

2. روانشناسی رشد، تألیف دكتر توماس لیكونا: 448.

3. روزنامة كیهان، شماره: 16501، 18 اردیبهشت1378.

4. روزنامة صبح خانواده، 8 تیر1377.

5. رسالة تلویزیون، تألیف پرفسور شمیم‌احمد باوری





نوع مطلب : کتابخوانی کودک، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :