تبلیغات
کتابخانه مرکزی دارالعلوم زاهدان - دوره های آموزشی عمو خیاط در میان دانش آموزان بلوچ
 
کتابخانه مرکزی دارالعلوم زاهدان
انیس کنج تنهایی کتاب است / فروغ صبح دانایی کتاب است .
درباره وبلاگ


شناساندن تاریخ و فرهنگ اصیل اسلامی و حفظ ارزشها و باورهای دینی به نسل حاضر و آینده جامعه اسلامی جهت حفظ هویت و رشد غرور دینی و باورهای مذهبی امری مسلم و ضروری است . کتابخانه ها مسئول گردآوری ، حفاظت و سازماندهی منابع لازم در راستای شناسایی تاریخ ، فرهنگ و آداب و رسوم اسلامی می باشند. کتابخانه مرکزی دارالعلوم زاهدان نیز در این راستا با فراهم آوری 50000 جلد کتاب توانسته است گامی کوچک در جهت رشد و تعالی فرهنگ دینی و حراست از گنجینه های اندیشمندان بردارد. اما انفجار اطلاعات همراه با تکامل سریع تکنولوژی و فزونی بیش از انتظار نشریات در دهه های اخیر بسیاری از کتابخانه های بزرگ دنیا را از فراهم آوری تمام نشریات عاجز نموده است . کتابخانه مرکزی دارالعلوم زاهدان نیز از این قاعده مستثنی نمی باشد .از این رو امیدمان بر آن است تا اندیشمندان ، کتابدوستان ، ناشران و مولفان ارجمند بذل عنایتی نموده با همتی خداپسندانه و عزمی راسخ با اهدای کتاب در جهت ارتقای سطح کمی و کیفی مجموعه کتابهای کتابخانه مرکزی دارالعلوم ، ما را یاری نمایند. و من الله توفیق

مدیر وبلاگ : مسعود عبادی
نویسندگان

دوره‌های آموزشی عمو خیاط در میان دانش‌آموزان بلوچ

دوره‌های آموزشی عمو خیاط در میان دانش‌آموزان بلوچ
مصاحبه کننده: 
سعیده علیپور

ساختمان مدرسه تازه‌ساز است و میز و نیمکت‌های نو آن شباهتی به مدارس کپری شهرها و روستاهای مرزنشین ندارد. می‌تواند احساس کرد که در این ساختمان نوساز همه‌چیز همان‌جوری است که باید. اما اینجا اوضاع عادی نیست. دانش‌آموزانی که به گمانم دیگر باید مسائل نسبتا پیچیده ریاضی را حلاجی کنند، جمع و تفریق ساده را نمی‌دانند و در روخوانی از متنی ساده هم توفیقی ندارند. آنها درحالی مقاطع تحصیلی را پشت‌سر گذاشته‌اند که هنوز خواندن و نوشتن و حساب و کتاب‌های ساده را هم بلد نیستند. اگر سری به مدارس مناطق کهنوج، لاشار، اسپکه، دشتیاری، چاو، کیچ، سراوان و… در مرزهای جنوب شرقی کشور بزنید، خواهید دید که تعداد این دسته از دانش‌آموزان کم نیستند. همان مناطقی که عمو خیاط آموزگار غیررسمی کودکان کار، به آنجا سفر می‌کند تا در دوره‌های فشرده، خواندن و نوشتن را به این گروه از دانش‌آموزان بیاموزد.

سوادآموزی با روش عمو خیاط

علی صداقتی خیاط را همه به‌نام عمو خیاط می‌شناسند. حدود ۷۰ سالی از سنش می‌گذرد اما در کلاس درس چنان پرانرژی است که گریزپاترین کودکان را روی نیمکت می‌نشاند. فقط

 کودکان کار جنوب تهران عمو را نمی‌شناسند، بیشتر از ۱۳ سال است که کودکان و بزرگان شوش و مولوی و فرحزاد و دروازه‌غار و خاک سفید و حتی روستاهای محروم مرزی، عمو خیاط را به‌عنوان آموزگاری می‌شناسند که کودکان و نوجوانان بازمانده از تحصیل را باسواد می‌کند. معلمی که خودش می‌گوید با روش آموزشی‌اش می‌تواند درکمتر از ۴۵ روز هر بی‌سوادی را سواددار کند.

گرچه مرکز آموزشی که درمنطقه پاسگاه نعمت‌آباد تهران برای کودکان کار تاسیس کرده مدتی است که پلمب شده، اما سال‌های زیادی را صرف سوادآموزی به کودکان کار و خیابان و بازمانده از تحصیل کرده است و درحال‌حاضر نیز چهارماهی است به سیستان و بلوچستان رفته تا خیل دانش‌آموزان بی‌سواد شهرهای مختلف استان را آموزش دهد. دانش‌آموزانی که نتوانسته‌اند در مدت تحصیل خود آموزش‌های ابتدایی سواد‌آموزی را بیاموزند.

 

آموزش سواد عمو خیاط

 

کمبود معلم در مناطق حاشیه‌نشین کشور

عمو خیاط در این‌باره می‌گوید: گروهی از معلمان استان از من دعوت کردند تا برای آموزش دانش‌آموزان به این استان سفر کنم. البته این آموزش تنها مخصوص دانش‌آموزان نیست و روش تدریس برای معلم‌ها هم آموزش داده می‌شود تا آموزگاران خود بتوانند آموزش‌های ابتدایی را به دانش‌آموزان بدهند.

او با اشاره به پدیده بی‌سوادی دانش‌آموزان این‌طور توضیح می‌دهد: متاسفانه برخی از دانش‌آموزان بدون اینکه سواد خواندن و نوشتن ابتدایی و محاسبات ساده ریاضی را بلد باشند دوره‌های مدرسه را طی می‌کنند.

عمو دلیل اصلی این موضوع را کمبود معلم در مناطق حاشیه‌نشین کشور عنوان می‌کند و می‌گوید: اینجا معلم کم است و در اغلب مدارس در یک کلاس معلم چند پایه تحصیلی را آموزش می‌دهد و به همین دلیل آموزش‌ها آن طور که باید و شاید موثر نیست. مثلا در یک کلاس از پایه اول تا ششم دبستان نشسته‌اند. خب معلم وقت کمی را به هر پایه اختصاص می‌دهد.

معلمان آموزش ندیده

او ادامه می‌دهد: آموزگاران در شهرستان‌های دور افتاده اغلب افرادی بومی هستند که خود نیز دوره‌های لازم را برای آموزش صحیح به کودکان نگذرانده اند. به‌همین دلیل از من دعوت کردند تا علاوه بر آموزش این دانش‌آموزان به خود آنها نیز روش‌های آموزش موثر خواندن و نوشتن را تعلیم دهم.

معلم یکی از دوره‌های ابتدایی یکی از همین مدارس در سراوان می‌گوید: متاسفانه خیلی از معلم‌ها نمی‌توانند برای دانش‌آموزان وقت بگذارند. این درحالی است که این بچه‌ها حتی زبان فارسی را هم به‌خوبی نمی‌دانند و آموزش به زبان فارسی برای آنها نامفهوم است به‌همین دلیل عملا درس دادن به روش‌های رسمی بی‌فایده است و کارآیی ندارد. از سوی دیگر معلم‌ها نیز این بچه‌ها را مردود نمی‌کنند چراکه هر مردودی می‌تواند به ترک تحصیل دانش‌آموزان بینجامد و راندن آنها از مدرسه در شرایط فعلی این منطقه چندان خوب به‌نظر نمی‌رسد. به همین دلیل این بچه‌ها ممکن است سال‌های متمادی سطوح مختلف تحصیلی را طی کنند بدون آنکه واقعا سواد داشته باشند.

 

عمو خیاط

 

او می‌گوید: از آنجایی که عمو خیاط در خصوص آموزش به کودکان بازمانده از تحصیل سابقه طولانی دارد، گروهی از معلمان منطقه با همراهی اداره آموزش و پرورش شهرستان‌های استان سیستان و بلوچستان از ایشان دعوت کردیم که دوره‌های فشرده سواد‌آموزی به این دانش‌آموزان را برگزار کنند و معلمان نیز با این روش‌ها برای آموزش به دانش‌آموزان سیستانی آشنا شوند.

عمو خیاط می‌گوید: خوشبختانه آموزش و پرورش در استان سیستان‌وبلوچستان برخلاف تهران در مقابل فعالیت‌های آموزشی ما مقاومت نمی‌کند. چراکه خودشان به‌خوبی می‌دانند آنچه که براساس آموزش‌های رسمی آموزش‌وپرورش وجود دارد برای این کودکان بی‌فایده است.

درحال‌حاضر آمار ترک تحصیل در استان سیستان‌وبلوچستان بسیار بالاست. آموزگاران این منطقه نخستین دلیل ترک تحصیل بالا در این استان را در کنار مشکلات اقتصادی موجود، بی‌فایده بودن آموزش‌های رسمی می‌دانند. آموزگار یکی از مدارس در سراوان می‌گوید: برخی از دانش‌آموزان حتی نمی‌توانند یک متن ساده را بخوانند. در مدرسه‌ای در همین شهرستان در مقطع اول دبستان ۴۰ دانش‌آموز داشت و سال بعد در همان مدرسه تنها ۱۵ دانش‌آموز در کلاس دوم ثبت‌نام کردند که این نشان می‌دهد اینجا فرآیند ترک تحصیل به‌راحتی اتفاق می‌افتد.

حقوق کم معلمان

از سوی دیگر محرومیت معلمان از حقوق مناسب انگیزه معلمان را در این مناطق کاهش داده است. درحالی‌که در سایر شهرها حقوق معلمان بالاتر از یک‌میلیون تومان است که در جای خود جای تامل و تاثر دارد، معلمی در مدرسه‌ای در کهنوج از حقوق ۴۵۰ هزار تومانی‌اش گله دارد. عمو خیاط می‌گوید: در برخی از روستاهای این شهر آب آشامیدنی پیدا نمی‌شود بچه‌ها دفتر برای نوشتن ندارند. گاهی سه دانش‌آموز از یک دفتر استفاده می‌کنند. معلم‌ها باید راه طولانی را برای رسیدن به روستا هر روز طی کنند. به‌همین دلیل این میزان حقوق واقعا همه انگیزه آنها را برای تدریس از بین می‌برد. با این حال جای خوشبختی است که آنها این میزان نگران دانش‌آموزانشان هستند و برای رسیدن به راهی برای سواد‌آموزی موثر به دانش‌آموزانشان دنبال راه‌های جدید هستند.

ناآشنایی با زبان رسمی

دانش‌آموزانی که زبان فارسی را نمی‌دانند ابتدا به زبان بلوچی و بعد به زبان فارسی آموزش می‌بینند. عمو خیاط می‌گوید: واقعا زبان فارسی این قابلیت را دارد که بتوان آن را در کوتاه‌ترین مدت آموزش داد. این کاری است که ما در مدت چهارماه گذشته انجام دادیم و برای هرکدام از مدارس حدود ۱۵ روز وقت گذاشتیم و توانستیم دانش‌آموزانی که خواندن و نوشتن ساده را بلد نبودند آموزش دهیم.

یکی از آموزگاران مدرسه‌ای در سراوان، می‌گوید: واقعیت این است که کتاب‌های درسی برای دانش‌آموزان شهرهای دور از پایتخت تعریف نشده است و عملا محتوای آن برای دانش‌آموزان بی‌حاصل است. درحالی‌که در دبیرستان‌های ما دانش‌آموزانی هستند که از خواندن متون ساده عاجزند، چطور می‌توان انتظار داشت که متون سخت شاهنامه را بخوانند. خوشبختانه در دوره‌هایی که با عمو خیاط داشتیم خیلی از این دانش‌آموزان با حروف الفبا آشنا شدند و معلمان نیز آموزش دیدند که در مواجهه با این دانش‌آموزان چگونه باید آموزش‌های لازم را به‌صورت موثری ارائه کنند.





نوع مطلب : خواندن، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :